Zoeken

Op de enkels

Wie haalt Zlatan naar de Premier League?

Afgelopen woensdag heb ik genoten van Paris Saint-Germain. De Franse grootmacht liet op Stamford Bridge zien dat ze tot de sterkste teams van Europa behoort. Wie weet kan de ploeg van Laurent Blanc dit jaar voor een stunt zorgen in het miljoenenbal.

Ook genoot ik van Zlatan Ibrahimovic. Met een goal en een assist was hij de grote man bij de Parijzenaren. De ontlading bij de Zweed was enorm. Je ziet dat hij ontzettend gedreven is om voor het eerst in zijn carrière de cup met de grote oren te winnen.

Zo anders was de ontlading deze zondagmiddag. Tegen het arme en zo goed als gedegradeerde Troyes maakte PSG het kampioenschap van Frankrijk op gepaste wijze officieel. Aan het einde van de wedstrijd stond de teller op 9 doelpunten, waarvan 4 gemaakt door Ibrahimovic.

Het was opnieuw genieten van de Zweed, maar dit keer op een andere manier. Hij was weer ouderwets cool en tegelijkertijd geniaal. Er zaten fantastische goals bij, maar Zlatan deed net alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

Het eindsignaal klonk. Ibra hief zijn armen kort in de lucht, gaf een aantal medespelers een high-five en bedankte zijn tegenstanders voor het feit dat ze gekomen waren en zo hun best hadden gedaan. Dat hij zojuist zijn 13e landstitel had gewonnen, leek hem  nauwelijks iets te doen.

De emotie van Zlatan kwam niet eens in de buurt van die van afgelopen woensdag op Stamford Bridge. Begrijpelijk ook. De Franse competitie is immers geen moment spannend geweest en PSG krijgt ook nauwelijks weerstand.

Het is toch zonde dat zo’n grote voetballer in die competitie speelt. Natuurlijk behoort PSG tot de sterkste teams van Europa, maar in de eigen competitie valt nauwelijks eer te behalen. Uiteraard is het knap dat Zlatan topscorer is met 27 goals, maar aan de andere kant had ook niemand wat anders van hem verwacht. Het wordt te voorspelbaar.

Daarom hoop ik oprecht dat Zlatan deze zomer naar een andere club verkast. Hij is dan wel 34, maar ik ben ervan overtuigd dat hij bij elke Europese topclub moeiteloos mee kan. Het liefst zie ik hem naar de Premier League gaan. De competitie met de mooiste stadions en de meeste weerstand. Op dit prachtige podium kan hij de hele wereld laten zien hoe goed hij is.

Dan is de vraag naar welke Engelse club hij moet gaan. Manchester City zou mooi zijn, maar is geen optie vanwege Guardiola. Spurs en Liverpool hebben simpelweg de middelen niet om hem aan te trekken. Arsenal waagt zich ook zelden aan grote aankopen. Blijven Chelsea en Manchester United over. Beide teams zullen hoe dan ook gaan investeren om zich te revancheren voor een teleurstellend seizoen. Ik hoop dat één van de twee het lef heeft om Zlatan aan te trekken. Ibra zal schitteren op de Engelse velden en zijn nieuwe club eigenhandig kampioen maken.

Advertenties

Olé, jetzt kommt der BVB!

Het is een avond met een geweldige ambiance, misschien wel met de mooiste sfeer die er in een Europees voetbalstadion te vinden is. Het Signal Iduna Park (voor de échte fans nog altijd het Westfalenstadion) is zoals gewoonlijk tot de nok toe gevuld met supporters , die grotendeels in het prachtige geel-zwart van hun club, Borussia Dortmund, gekleed zitten. Der BVB gegen The Spurs. Vlak voor tijd, ruim tien minuten nadat hij Lloris voor de tweede keer die avond passeert, gaat Marco Reus er af. Een publiekswissel. Best een apart fenomeen, die publiekswissel. Echter, als het had gekund, had Thomas Tuchel ze er van mij alle elf vanaf mogen halen voor een publiekswissel, want mán, wat waren de Borussen weer goed. Doorgaan met het lezen van “Olé, jetzt kommt der BVB!”

Je doet het nooit goed

Waarom ze het doen, niemand weet het. Het lijkt mij wél een vrijwillige keuze en niet iets als een taakstraf. Toch oogt het wel zo. Het is een vrij ondankbare taak. Het roept echt een aantal vragen op. Zo zou ik bijvoorbeeld willen weten hoe zij een werkdag ervaren? Heeft echt niemand ze gedwongen? Zijn ze ook altijd het lulletje rozenwater op zaterdagavond in de bar? Deze vragen stelde ik mezelf begin deze week, toen ik zo’n twee kilometer lang achter Kevin Blom fietste.

Doorgaan met het lezen van “Je doet het nooit goed”

Champions League-waardige affiches in de Europa League

Over het algemeen kan het niveau van de Europa League niet tippen aan de wedstrijden die worden afgewerkt in het miljoenenbal. Als de voormalige Europa Cup I Doutzen Kroes zou zijn, is de nieuwe versie van de Uefa Cup Kim Feenstra. Ook lekker, maar er mankeert toch het een en ander aan. Doorgaan met het lezen van “Champions League-waardige affiches in de Europa League”

Er mist één naam in de Oranje-selectie

Best een lekkere voorselectie van Danny Blind. I’m proud of you, Danny. Zelf had ik denk bijna hetzelfde gekozen, misschien nog met Wesley Hoedt achterin. Die schijnt wel lekker te spelen daar in Italië. Dat je Robin van Persie thuis laat vind ik ook volkomen logisch. Er is echter één naam die ik mis.

Doorgaan met het lezen van “Er mist één naam in de Oranje-selectie”

COLUMN: Twintig maart

Waar ze in Engeland van de algehele voetbalgekte niet meer weten wie er kampioen zal worden, is er in Nederland minder verrassing. Desalniettemin gaat één wedstrijd de doorslag geven: 20 maart, kwart voor vijf, PSV – Ajax. Doorgaan met het lezen van “COLUMN: Twintig maart”

Babalachelijk slecht

Je leest het goed. Het staat er echt. Slecht, ik weet het. Trots rugnummer 6 dragend en linksback spelend bij en voor Chelsea. De man is 179 centimeters hoog en geboren op 1 juli 1994 in Tamale, Ghana. Staat om onverklaarbare redenen tot 2020 onder contract bij de Londenaren en kwam notabene voor ruim 30 miljoen over van FC Augsburg. Precies, Baba Abdul Rahman, kortweg Baba. Een schitterende speler, die minstens net zo slecht is als de kop van dit artikel.

Doorgaan met het lezen van “Babalachelijk slecht”

Een klein egootje tussen de bikkelaars

Voor mij is Engeland hét ultieme voetballand, met een straatlengte voorsprong op de rest. Vorig jaar mocht ik voor het eerst proeven aan de Engelse sfeer in Manchester en Liverpool. Afgelopen weekend was Londen aan de beurt. Er stonden 2 wedstrijden op de agenda.

Doorgaan met het lezen van “Een klein egootje tussen de bikkelaars”

De invloed van een trainer

Hoofdcoach zijn in het betaalde voetbal is een van de mooiste, maar ook een van de zwaarste banen in de wereld. In de opportunistische voetbalwereld ben je vandaag de onaantastbare vorst van het land, morgen ineens de schlemiel die zijn koninkrijk moet verlaten. Je staat onder constante druk en moet verschrikkelijk moeilijke keuzes maken in zeer stressvolle situaties. Jij bent verantwoordelijk voor, maar ook afhankelijk van, de prestaties van een zooitje ongeregeld. Wanneer ben je nou een goede trainer?
Doorgaan met het lezen van “De invloed van een trainer”

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑