Door Mitchell Weber

Ik zal het kort houden, aangezien je wel meer aan je hoofd hebt dan luisteren naar mijn gezeur. Ik heb een paar dingetjes waarmee ik zit en ik moest het gewoon kwijt, want we weten toch allebei dat dit niet helemaal gegaan is zoals het moest?

Oh Danny, ik was zo’n fan van je. Ik heb je nooit live zien voetballen en toch kan ik iedereen vertellen over wat voor speler jij was. Jouw erelijst dreun ik op alsof het de Duitse naamvallen zijn, maar toch, beste Danny, vind ik je een lul. Maar, ik zou niet Mitchell zijn als ik je niet zou uitleggen waarom ik jou dan zo’n lul vind. Nogmaals, ik hou het kort.

Mijn grootste probleem is het selectiebeleid Danny. Ik heb een paar hele belangrijke puntjes waarover ik een aantal vragen heb. Ten eerste, beste Danny, waar was ons eigen Nigel de Jong? Op een middenveld wat constant wordt overlopen mistte ik de botte bijl van Nigel. Daley speelt heel leuk telkens de bal terug en breed, maar mist snelheid, kracht en de pure uitstraling van Nigel de Jong. De Jong kan ook wat Daley kan op 6, maar dan met een uitstraling van een kerel in plaats van een student.

Daarnaast hou je blind vast aan Klaas-Jan Huntelaar en Robin van Persie. Diezelfde Huntelaar die twee keer scoorde dit seizoen in zeven wedstrijd en diezelfde Van Persie die geen basisplaats kan veroveren bij Fenerbahce, maar je negeert de enige spits uit Nederland die wel presteert: Bas Dost. Vijf doelpunten uit acht wedstrijden.

Maar, beste Danny, ik heb ook medelijden met je. Al die blessures zijn ook niet ideaal, maar zodra jij Narsingh op blijft stellen is dat medelijden heel snel verdwenen. Narsingh, het renpaard der renpaarden, stel jij op, maar Quincy Promes mag het maar vijftien minuten proberen. Sorry Danny, maar ik snap er niks meer van.

Ik denk dat ik wel duidelijk ben geweest over waarom ik dit vind, maar voor als je vergeten bent wat ik dan vind, beste Danny, je bent een lul.