De comeback. Misschien wel het mooiste wat er is. Dagelijks maakt er wel iemand in de wereld zijn of haar comeback. Of een team. De Graafschap, Chelsea, Excelsior, Utrecht en Standard Luik deden dit bijvoorbeeld afgelopen weekend. Maar als persoon is het mooiste. Kijk maar naar hoe Hatem Ben Arfa bij Nice tekeer gaat op de Franse voetbalvelden. Helemaal terug. Zo ook ik, na een retourtje ziekenhuis weer om en nabij de oude. Maar voor iedereen die van het Nederlandse voetbal houdt. Dirk Kuyt, jongens, Dirk Kuyt. Hij is terug.

Op de tiende van april kwam het heerlijke nieuws. Dirk terug naar Rotterdam. Prachtig. Hij begon niet bijzonder. Vanaf de elfmeterstip faalde Dirk niet, maar dat was te verwachten. Maar daarbuiten was meneer de Duracellbatterij ook niet echt bijzonder. Hij werkte veel en hard, maar nogmaals, dat was te verwachten.

En hoe werd dat goedgepraat? Precies. Het oeroude gelul over dat hij zoveel invloed in de kleedkamer heeft werd weer uit de kast getrokken. Hij is zo belangrijk buiten de lijnen. Hij neemt die jonge jongens bij de hand. Dadelijk zal Rick Karsdorp zijn oranjedebuut opdragen aan Dirk Kuyt denk ik: “Hij is als een vader voor me.” Lazer op.

Maar toen. Donderdag 24 september. Voor welke club je ook bent. Dirk Kuyt die scoort in een Feyenoordshirt scoort, is als een soort cultureel erfgoed. Dat moet je koesteren. Hij scoorde er nog één. Mijn avond was compleet. Dirk Kuyt is een speler waar je alleen maar van kan genieten. Wat hij ook doet. Van inworp tot aftrap. Zolang die blond gekrulde Katwijker erbij betrokken is, vind ik het goed.

De Zwollenaren kwamen natuurlijk drie dagen later wederom op bezoek. En jawel hoor, hij heeft de smaak te pakken. Wederom eindigde Dirk op het scorebord en zette met een onderschepping ook de aanval van de 2-0 in. Familie Kuyt stond te springen op de tribune. Zijn vrouw is zijn jeugdvriendin. Waar hoorden we dat eerder? Inderdaad, bij Messi. Toeval? Volgens mij niet. Als je op Google intikt ‘Tattoo Kuyt’, dan komt er te staan: Bedoelde u: Tattoo Kuit. Precies! Kuyt is een voetballer van het uitstervende soort wat nog normaal doet. Dirk hoeft geen tattoo, waarom wel?

Hij is terug, he-le-maal terug. Dat gelul over zijn belangrijke rol binnen de kleedkamer mag van mij nu ook weer. Ik vind het allemaal prima. Dirk spreekt weer met zijn voeten en dat is genieten. Ik stel als laatste voor en dan hou ik op: Als Dirk stopt met voetballen, dan openen we voortaan het seizoen met de Dirk Kuyt Schaal.

Advertenties