Het wordt weer tijd voor een ode. En een van de weinige die in mijn ogen, op het moment, een ode verdient is Sebastién Haller. De Fransman is een prachtige voetballer om naar te kijken. Maar voor we daar over beginnen, wil ik het over iets nog mooiers hebben: zijn naam.

Als je een boek zou schrijven over Sebastién, weet ik precies hoe je er een Gouden Griffel mee kan winnen. Op de voorkant plaats je een foto van Haller, met daaronder in blokletters: ‘HALLER’. Op bladzijde 1 zet je ‘Sebastién’ en op bladzijde 2 ‘Haller’. Op de achterkant nog een mooi verhaaltje wie er allemaal heeft meegewerkt aan je boek en klaar. De naam van Sebastién Haller is zo ongelofelijk mooi.

Degene die dit als eerst leest, zou zijn slag moeten slaan. Ik ga het boek zelf niet maken, dus jij, daar, aan de andere kant van het scherm: geef nu dat boek uit! Een geschreven meesterwerk, wat nog geen 20 seconden duurt.

Daarnaast is het natuurlijk ronduit legendarisch dat Haller gewoon in Utrecht blijft. Alsof het niets is. Haller had financieel onafhankelijk kunnen worden, FC Utrecht had al hun schulden in kunnen lossen. Maar die ex-speler van Auxerre bleef. Omdat Haller een legende is. Waarom heeft hij momenteel anders 4 doelpunten uit 4 wedstrijden?

En dat terwijl FC Utrecht pas 6 doelpunten zette. En raad eens wie er bij de andere twee doelpunten óók een belangrijke rol vertolkte? Superster Haller. Amen. Een overstapje én een omhaal zorgden voor doelpunten van Timo Letschert en Bart Ramselaar.

Stiekem heeft Haller wel wat weg van Afonso Alves. Ik bedoel, Alves heeft wel wat weg van Haller. Alves is 3 centimeter langer, zelfde koppie. Alves is al eens topscorer van de eredivisie geweest, Haller wordt dat de aankomende drie seizoenen. Er is een groot verschil: Alves plaats je in een rijtje met Björn Vleminckx en Mounir el Hamdaoui, terwijl Haller meer past in een rijtje met Lionel Messi en Cristiano Ronaldo. Vóór Messi, vóór Ronaldo welteverstaan.

Haller is de beste.

Advertenties