We kijken toch maar even terug. Even terug op die werkelijk dramatische wedstrijd tegen Turkije. Door twee dramatische doelpunten eindigde de wedstrijd Nederland – Turkije in 1-1. Wat moeten we er eigenlijk nog voor woorden aan vuil maken?

Burak Yilmaz. Hij was het, die via Bruno Martins Indi de 0-1 binnenpegelde. Maar hoe gênant zag de Nederlandse defensie eruit. Een Sneijder die zich in de hoek van het veld heel makkelijk voorbij laat spelen. Maar goed wat doet een Sneijder daar? Waar was Blind? Nou, die stond rustig op een afstandje toe te kijken. Naar hoe vervolgens de Vrij en van der Wiel ‘verdedigden’. Verbijsterend. Hoe zal zo’n Van Beek op de bank thuis hebben toegekeken? Misschien wel met een brede glimlach. Het zou mij niets verbazen. En terecht overigens.

Dan moet Nederland na rust. Maar dat besef was er nog niet helemaal. Dat besef is er volgens mij helemaal nooit geweest. Narsingh die met praktisch leeg doel een balletje naast pist. Man, neem toch rustig de tijd. En toen kwam Bassie Dost erin. De stormram. Alles zou goed komen. Kwam het natuurlijk niet.

We speelden in ieder geval gelijk. Een doelpunt van Klaas Jan Huntelaar, want die kreeg hem uiteindelijk op z’n naam. Maar het was natuurlijk een schot van Sneijder. Het feit dat iedereen het na de wedstrijd over Yolanthe en haar kind had zegt genoeg. Het was echt een drama.

Advertenties