Vorige week kwam ‘ineens’ naar buiten dat FC Twente drie punten in mindering zou krijgen. En jawel hoor, als je nu op teletekstpagina 819 kijkt, staat er keurig -3. De financiële situatie riep eerder al vragen op, maar werd door aftredend voorzitter Munsterman op TV bij VI afgedaan als ‘het is allemaal heel makkelijk, maar men doet er alleen heel ingewikkeld over.’ Ja Joop, wij doen moeilijk. Maar als later drie punten worden afgetrokken, is dat toch bijzonder pijnlijk. Fardau Wagenaar, als sportverslaggever actief bij de Twentse krant Tubantia, laat haar licht schijnen over haar specialisme: FC Twente.

Prachtig was het beeld. Het beeld van elk viaduct bepakt met Twente fans, de snelweg was een prachtige zegetocht richting Enschede en dan Enschede zelf. Prachtig. Joop had met zijn club in 2010 eindelijk het kampioenschap binnen. Maar toen ging het mis. “Iedereen verwacht na een landstitel meer en beter. Als het één keer kan, waarom dan niet nog een keer? Op dat moment hadden de leiders eigenlijk moeten zeggen: stop, tot hier en niet verder. Tegen alle wensen en dromen in”, aldus Fardau. Maar dat gebeurde dus niet. “In plaats daarvan zijn ze alleen maar groter gaan denken en leek het alsof Twente in het paradijs verkeerde, dat terwijl de rest van het land in crisis verkeerde”, vervolgt ze.

En toen, vijf jaar later, kwamen die inmiddels al veelbesproken drie punten aftrek. Daar is Fardau stellig over: “Je raakt een club in het sportieve hart als je punten aftrekt. Blijkbaar was de sanctie noodzakelijk. Niemand kan nu meer voor de problemen wegduiken en dat is goed, want wanneer waren de problemen anders aan het licht gekomen? Dit raakt iedereen, iedereen is wakker.’’

En dan de trainer. Alfred Schreuder. De trainer waar je een Boeing 747 op het voorhoofd kan laten landen. Maar dat terzijde. Hij staat onder druk, maar hij heeft een contract voor, jawel, vier seizoenen met een salaris van, jawel, acht ton. Dus de laan uit sturen, lijkt geen optie. Fardau: “Ik weet niet of het publiek Schreuder nog zal pruimen. Het klikt niet tussen hem en de supporters. Maar de clubleiding staat volledig achter hem, dus ik ben vooral benieuwd wat er gaat gebeuren, wat de sentimenten de komende weken zullen zijn. Zijn selectie is jong en niet stabiel en ergens is hij natuurlijk zelf ook verantwoordelijk voor de samenstelling van de groep. Maar het klopt, zijn contract loopt nog lang door, dus het is te hopen dat hij het waar kan maken.’’

Door al deze bestuurlijke dwalingen zou je bijna vergeten dat het sportief gezien met Twente ook helemaal niet voor de wind gaat. Het meest typerende was de wedstrijd tegen Willem II afgelopen weekend: “Heel vervelend dat Twente-huurling Cabral twee keer scoort voor Willem II, die jongen verdient veel geld bij Twente, maar heeft nooit wat voor de club betekend. Bovendien had hij al drie jaar niet gescoord en dan notabene nu… bijzonder irritant.”

Maar goed, wat moet er nu gebeuren? Voor Fardau is het duidelijk: “Uithuilen en weer doorgaan. Afkicken van grote dromen en weer normaal doen. Geen arrogantie, maar warmte. Geen afstand meer, maar contact maken. Geen porseleinen poppetjes kweken, maar kerels.  En heel veel bezuinigen en dan met gezond verstand bouwen aan de toekomst.’’

Advertenties