We moeten even terug in de tijd. Zondag 4 maart 2012, Ajax – Roda JC. De Amsterdammers begonnen destijds met spelers als Toby Alderweireld, Theo Janssen, Christian Eriksen en Dmitry Bulykin in de basis. Op de flanken startten Aras Özbiliz en Miralem Sulejmani, die zijn 150e wedstrijd speelde. De matchwinner begon echter op de bank: Lorenzo Ebecilio.

Ebecilio kwam er na een ruim halfuur in, Mickey raakte geblesseerd. De brilstand stond nog op het scorebord, maar gezien de kansen van Ajax mocht dat een licht wonder genoemd worden. De nummer 11 in het wit-rood-wit leidde het eerste doelpunt in. Voor Roda welteverstaan. Met een nonchalante mislukte pass werd de bal onderschept door de Kerkradenaren en rondde Sanharib Malki koelbloedig af.

Met een achterstand ging Ajax de rust in. Pas na 67 minuten werd die achterstand gelijk getrokken. En wie anders dan Lorenzo Ebecilio zorgde met een heerlijk afstandsschot voor de gelijkmaker. Vurnon Anita maakte er een kwartier voor tijd ook nog 2-1 van. Daar bleef het niet bij. Een heerlijke dribbel en een geweldige poeier tegen de onderkant van de lat zorgde voor de 3-1. Wie anders dan Ebecilio maakte het doelpunt. In de derde minuut van de blessuretijd voltooide de Ajacied zijn hattrick.

Een van de weinige dagen waar we het talent van Ebecilio echt zagen. De jongeling kreeg een nieuw contract, nieuw geld en daarom ook nieuwe vrienden. “Na het tekenen van zijn nieuwe contract waren we hem kwijt”, zegt Frank de Boer 26 februari 2013 tegen Ajax Life. Een maand daarvoor werd Ebecilio voor 100.000 euro verkocht aan Metallurg Donetsk. Een soort vergoedingsprijsje. Op de site van de Oekraïense club zei hij: “Metallurg is een stap vooruit. Als Ajax en Donetsk tegen elkaar spelen, ben ik er niet zeker van wie er wint.”

Metallurg Donetsk was het einde van het talent van Ebecilio. Na een half jaar geen wedstrijden te hebben gespeeld in Amsterdam, mocht hij na de winter zes potjes voetballen in Oekraïne. Daarna werd hij verhuurd. Ondanks dat ‘Lor’ zijn clubje even goed vond als Ajax, kwam hij ook daar niet aan de bak. Verhuurd aan FC Qabala. Zeven doelpunten in de Azerbeidzjaanse competitie in dertig wedstrijden. Toch moest Lorrie weer weg, Rusland was ditmaal de bestemming. Mordovia Saransk. De club staat momenteel tiende in de Russische Premier League.

Ebecilio speelde helaas pas één wedstrijd voor Mordovia. In die wedstrijd brak hij zijn scheenbeen. Zes maanden aan de kant, was het oordeel in Rusland. De vleugelspeler kwam in Nederland revalideren. En frikandellen eten. Na zes maanden patat met appelmoes en kroketten moest-ie weer terug. In Rusland besloot Lor maar eens op de weegschaal te gaan staan. Tot zijn schrik stond er opeens 8 kilo teveel op het apparaatje. Volgens trainer Yuri Semin is hij zo niet klaar voor de tweede seizoenshelft. Goed gezien coach, snuggere opmerking.

Lorenzo is verloren. Het ex-talent van Ajax ‘voetbalt’ alleen in Oost-Europa voor het geld. Tijdens het kampioenschap van 2011/2012 zat hij namelijk zo in geldnood, dat hij zijn ‘kampioenshorloge’ verpatste. 20.000 euro. Een vijfde van het bedrag waarvoor hij naar Oekraïne vertrok. Maar goed, Ebecilio kan nu geld verdienen. Geld is niet meer belangrijk. Of zoals Frank de Boer het zegt: “Dan worden randzaken ineens belangrijker dan waarmee je het geld verdient; goed voetballen.”

Advertenties